Aktualności

4 lutego 2026 r., godz. 14:00–20:00 czasu środkowoeuropejskiego

Czy chcieliby Państwo nabyć nieruchomość w Szwajcarii w celach mieszkaniowych lub inwestycyjnych? Ponieważ Szwajcaria nakłada ograniczenia na nabywanie nieruchomości przez osoby z zagranicy, transakcja taka wymaga dokładnej analizy i starannego przygotowania.

1. Kiedy nabycie nieruchomości podlega zezwoleniu?

W całej Szwajcarii obowiązuje „Lex Koller” lub „Federalna ustawa o nabywaniu nieruchomości przez osoby zagraniczne”. Jeśli spełnione są poniższe warunki, nabycie nieruchomości podlega zezwoleniu władz kantonalnych:

• Nabywca jest „osobą zagraniczną”
• Nieruchomość wymaga pozwolenia
• Transakcja dotyczy nabycia nieruchomości

Wszystkie inne transakcje dotyczące nieruchomości nie wymagają zezwolenia i mogą być przeprowadzane bez ograniczeń wynikających z Lex Koller.

2. Czy jestem uznawany za „osobę zagraniczną”?

„Osoba zagraniczna” to

• Obywatele innych państw mieszkający za granicą
• Obywatele państw członkowskich UE/EFTA przebywający w Szwajcarii bez pozwolenia na pobyt typu B, pozwolenia na osiedlenie typu C lub pozwolenia na pobyt krótkoterminowy typu L.
• Obywatele innych państw zagranicznych przebywający w Szwajcarii bez pozwolenia na pobyt typu C.

Z drugiej strony oznacza to, że następujące grupy osób mogą nabywać nieruchomości w Szwajcarii bez ograniczeń:

• obywatele szwajcarscy/osoby posiadające podwójne obywatelstwo, mieszkające w Szwajcarii lub za granicą
• Obywatele państw członkowskich UE/EFTA posiadający legalne i faktyczne miejsce zamieszkania w Szwajcarii (zezwolenie na pobyt typu B, zezwolenie na osiedlenie się typu C lub zezwolenie na pobyt krótkoterminowy typu L)

Obywatele innych państw posiadający zezwolenie na pobyt stały typu C i faktycznie zamieszkujący w Szwajcarii.

3. Czy mogę nabyć nieruchomość za pośrednictwem mojej spółki akcyjnej?

Podmioty prawne również podlegają przepisom Lex Koller, a tym samym wymogowi uzyskania zezwolenia. Podmiot prawny może nabyć nieruchomość bez zezwolenia tylko wtedy, gdy ma siedzibę w Szwajcarii i jest bezpośrednio lub pośrednio kontrolowany przez osoby fizyczne, które nie są osobami zagranicznymi.

4. Czym jest „nabycie nieruchomości podlegające zezwoleniu”?

Nabycie domów jednorodzinnych lub wielorodzinnych, mieszkań zajmowanych przez właścicieli oraz gruntów budowlanych przeznaczonych pod takie budynki przez osoby z zagranicy podlega wymogowi uzyskania zezwolenia.

Nabycie to nie tylko przeniesienie własności w księdze wieczystej, ale także każda czynność prawna, która daje osobie zagranicznej faktyczną władzę rozporządzania nieruchomością podlegającą zezwoleniu. Na przykład finansowanie zagraniczne lub nabycie prawa użytkowania może również powodować obowiązek uzyskania zezwolenia.

5. Czy istnieją wyjątki od wymogu uzyskania zezwolenia?

Istnieją pewne istotne wyjątki i możliwości nabycia nieruchomości w Szwajcarii przez osobę z zagranicy.

a) Główne miejsce
zamieszkania Nabycie głównego miejsca zamieszkania jest zwolnione z wymogu uzyskania zezwolenia, pod warunkiem że miejsce to służy jako legalne miejsce zamieszkania osoby z zagranicy i jest faktycznie zamieszkane. Jest to ściśle uzależnione od przyznania zezwolenia na pobyt lub osiedlenie się.

b) Drugi dom
Nabycie drugiego domu przez osoby dojeżdżające do pracy w regionie miejsca pracy jest również zwolnione z wymogu uzyskania zezwolenia.
Nabycie drugiego miejsca zamieszkania przez osoby przebywające za granicą, które utrzymują wyjątkowo bliskie i warte ochrony relacje z miejscem tego drugiego miejsca zamieszkania, kwalifikuje się do uzyskania zezwolenia.

c) Domy wakacyjne
Niektóre kantony zezwalają na nabycie domów wakacyjnych w określonych gminach na obszarach turystycznych: Appenzell Ausserrhoden, Berno, Fryburg, Glarus, Gryzonia, Jura, Lucerna, Neuchâtel, Nidwalden i Obwalden, St. Gallen, Schaffhausen, Schwyz, Ticino, Uri, Vaud i Valais.

d) Nieruchomości komercyjne i lokale
użytkowe Nabycie nieruchomości jest zwolnione z obowiązku uzyskania zezwolenia, jeśli służy ona jako stała siedziba działalności handlowej lub produkcyjnej, innej działalności prowadzonej w sposób komercyjny, rzemieślniczej lub wolnego zawodu. Przykłady obejmują budynki fabryczne, biurowe, hotele, restauracje, gabinety lekarskie itp. Mieszkania w nieruchomościach komercyjnych i lokalach użytkowych można nabywać bez zezwolenia tylko w wyjątkowych przypadkach, na przykład jeśli są one niezbędne do prowadzenia działalności przez przedsiębiorstwo.

e) Szwajcarskie spółki nieruchomościowe i fundusze
inwestycyjne Pośrednie inwestycje w nieruchomości, takie jak nabycie udziałów w funduszach inwestycyjnych nieruchomości oraz udział w spółce nieruchomościowej, są zwolnione z obowiązku uzyskania zezwolenia, jeżeli fundusze są przedmiotem obrotu publicznego lub spółka jest notowana na szwajcarskiej giełdzie papierów wartościowych.

6. Co się stanie, jeśli nie spełnię wymogu uzyskania zezwolenia?

Jeśli nie można wykluczyć, że nabycie nieruchomości stanowi transakcję wymagającą zezwolenia, należy zwrócić się do właściwego organu kantonalnego o wydanie zezwolenia lub oświadczenia, że zezwolenie nie jest wymagane. W przypadku braku zezwolenia na transakcję wymagającą zezwolenia nie można dokonać wpisu do rejestru gruntów ani nabycia własności. Naruszenie przepisów Lex Koller może pociągać za sobą konsekwencje na gruncie prawa administracyjnego, cywilnego i karnego.

Kancelaria LINDEMANNLAW doradza klientom prywatnym i biznesowym we wszystkich transakcjach związanych z nieruchomościami, w tym w zakresie analizy nabycia nieruchomości przez osoby z zagranicy („Lex Koller”), a także w zakresie zmiany miejsca zamieszkania/siedziby firmy na Szwajcarię. Skontaktuj się z naszymi prawnikami, biegłymi rewidentami, doradcami podatkowymi lub notariuszami – czekamy na Twoją wiadomość.

Szwajcaria od dawna uznawana jest za niezwykle atrakcyjny kierunek inwestycji w nieruchomości, zwłaszcza w sektorze budowlanym. Dzięki stabilnej gospodarce, dobrze uregulowanym ramom prawnym w zakresie budownictwa oraz postępującej urbanizacji w kraju tym – a w szczególności w kantonie Zurychu – obserwuje się gwałtowny wzrost liczby inwestycji deweloperskich. Uzyskanie pozwolenia na budowę w Zurychu wymaga jednak ścisłego przestrzegania przepisów gminnych i kantonalnych. Ramy prawne regulujące wydawanie pozwoleń na budowę w Zurychu wynikają przede wszystkim z ustawy o planowaniu i budownictwie (Planungs- und Baugesetz, PBG) oraz rozporządzenia w sprawie procedur budowlanych (Bauverfahrensverordnung, BVV).

Jakie są wstępne kroki w celu uzyskania pozwolenia na budowę w Zurychu?

Aby usprawnić proces uzyskiwania pozwolenia na budowę i uniknąć przyszłych sporów prawnych, zaleca się:

1. Zatrudnić prawnika z dużym doświadczeniem technicznym na wczesnym etapie.
   Zaangażowanie prawnika z odpowiednią specjalizacją na początku procesu pomaga poruszać się po skomplikowanych przepisach i wymogach proceduralnych, zmniejszając ryzyko opóźnień lub problemów z przestrzeganiem przepisów. Prawnicy mogą też zidentyfikować i złagodzić potencjalne spory, zanim się nasilą, zapewniając płynniejszy i bardziej wydajny proces. Proaktywne doradztwo prawne pomaga chronić interesy i zapobiegać kosztownym komplikacjom prawnym w przyszłości.
2. Skontaktować się z lokalnym urzędem budowlanym Wskazane jest
   skonsultowanie się z odpowiednim miejskim urzędem budowlanym na wczesnym etapie planowania, aby uzyskać jasne wytyczne dotyczące obowiązujących wymagań i dokumentacji niezbędnej do złożenia wniosku o pozwolenie. Urząd budowlany może również udzielić informacji na temat przepisów dotyczących zagospodarowania przestrzennego, przepisów środowiskowych i potencjalnych ograniczeń dotyczących nieruchomości.
3. Komunikuj się z właścicielami sąsiednich nieruchomości
   Proaktywne informowanie sąsiadów o planowanych projektach budowlanych pomaga złagodzić sprzeciwy, zmniejsza ryzyko formalnych skarg i sprzyja współpracy. Przejrzystość w komunikacji może zapobiegać konfliktom prawnym i przyspieszyć proces zatwierdzania.
4. Składaj wnioski o pozwolenie na budowę drogą elektroniczną
   Od 1 kwietnia 2024 r. wszystkie wnioski o pozwolenie na budowę muszą być składane za pośrednictwem oficjalnej platformy eBaugesucheZH. Ten cyfrowy system zwiększa przejrzystość, ułatwia składanie dokumentów i przyspiesza czas przetwarzania. Wnioskodawcy powinni upewnić się, że wszystkie wymagane dokumenty, w tym plany i oceny oddziaływania na środowisko, zostały poprawnie przesłane, aby uniknąć opóźnień.

Które organy muszą być zaangażowane w proces wydawania pozwolenia na budowę?

W zależności od skali i lokalizacji projektu przed rozpoczęciem budowy może być konieczne uzyskanie dodatkowych zezwoleń od innych organów. Do najważniejszych zezwoleń wydawanych przez organy należą między innymi:

Zgoda organu ds. ochrony
środowiska Duże projekty, takie jak inwestycje przemysłowe, infrastruktura transportowa lub obiekty rekreacyjne, muszą przejść ocenę oddziaływania na środowisko (EIA), żeby zapewnić zrównoważony rozwój ekologiczny. Ocena ta określa, czy projekt spełnia normy ochrony środowiska.

Zgoda Urzędu
Inżynierii Lądowej Jeśli projekt wiąże się z ruchem pojazdów ciężarowych, który może mieć wpływ na infrastrukturę drogową, wymagana jest zgoda zgodnie z art. 227 PBG w połączeniu z art. 21 BVV. Gwarantuje to, że drogi i systemy transportu publicznego będą w stanie obsłużyć zwiększony ruch bez nadmiernego zużycia lub zagrożeń dla bezpieczeństwa.

Jakie są rodzaje procedur budowlanych w Szwajcarii?

PBG i BVV określają trzy rodzaje procedur uzyskiwania pozwoleń na budowę w Szwajcarii, z których każdy zależy od charakteru i złożoności projektu:

1. Procedura zwykła („Ordentliches Verfahren”) Jest
   to domyślny proces dla większości projektów budowlanych, w tym nowych budynków i znaczących prac renowacyjnych. Okres wstępnego rozpatrywania wynosi zazwyczaj dwa miesiące, a w przypadku większych inwestycji może się wydłużyć do czterech miesięcy (art. 319–321 PBG). Proces ten obejmuje kompleksową ocenę prawną i techniczną projektu.
2. Procedura zgłoszeniowa („Anzeigeverfahren”)
   Ta przyspieszona procedura ma zastosowanie do mniejszych projektów budowlanych, które nie naruszają interesów osób trzecich. Czas rozpatrzenia wynosi około 30 dni (art. 325 PBG w związku z art. 13 i nast. BVV). Dotyczy to głównie drobnych zmian i remontów wnętrz.
3. Procedura zgłoszeniowa („Meldeverfahren”) Proces
   ten jest zarezerwowany dla określonych instalacji, takich jak systemy energii słonecznej, pompy ciepła, przyłącza do sieci ciepłowniczej oraz stacje ładowania pojazdów elektrycznych. Wnioskodawcy muszą powiadomić lokalny organ budowlany, a jeśli w ciągu 30 dni nie pojawią się żadne zastrzeżenia, projekt może zostać zrealizowany (art. 2 BVV). Ułatwia to wdrażanie zrównoważonych rozwiązań energetycznych.

Jak przebiega proces uzyskiwania pozwolenia na budowę od złożenia wniosku do wydania decyzji?

Proces uzyskiwania pozwolenia na budowę obejmuje kilka etapów, zapewniających zgodność z przepisami gminnymi i kantonalnymi przed wydaniem zgody.

1. Wstępna ocena („Vorprüfung”)
   Gminny organ budowlany sprawdza, czy wniosek jest kompletny. Jeśli konieczne są jakiekolwiek zezwolenia kantonalne, zostaną one wymagane na tym etapie. Wnioskodawcy muszą upewnić się, że dołączono wszystkie wymagane dokumenty, aby uniknąć opóźnień.
2. Wytyczenie terenu („Aussteckung”)
   Teren projektu musi zostać fizycznie wytyczony przed rozpoczęciem okresu ogłoszenia publicznego. Oznaczenia muszą pozostawać widoczne przez cały okres odwoławczy, co zapewnia przejrzystość procesu decyzyjnego. Pomaga to osobom trzecim w wyobrażeniu sobie zakresu projektu przed złożeniem formalnych sprzeciwów.
3. Ogłoszenie publiczne („Veröffentlichung”)
   Gmina publikuje wniosek w kantonalnym dzienniku urzędowym oraz w oficjalnym biuletynie gminy. Dokumenty są dostępne do wglądu publicznego przez 20 dni, co pozwala osobom trzecim (np. sąsiadom) na złożenie sprzeciwu w razie potrzeby. Jeśli nie zgłoszono żadnych sprzeciwów, proces przechodzi do kolejnego etapu.
4. Pozwolenie na budowę („Baubewilligung”)
   Jeśli wszystkie wymogi prawne i proceduralne są spełnione, gmina wydaje pozwolenie na budowę. Niektóre pozwolenia mogą zawierać warunki lub konkretne wymogi, które muszą zostać spełnione przed rozpoczęciem budowy. Jeśli w ciągu 30 dni nie zostanie złożone odwołanie, pozwolenie staje się prawnie wiążące. Jeśli budowa nie rozpocznie się w ciągu trzech lat, pozwolenie traci ważność i konieczne jest złożenie nowego wniosku.

Jakie środki prawne są dostępne w przypadku odmowy wydania pozwolenia na budowę?

W przypadku odmowy wydania pozwolenia na budowę wnioskodawca lub zainteresowane osoby trzecie mają prawo zaskarżyć tę decyzję w drodze odwołania (Rekurs) na podstawie art. 329 i następnych PBG. Procedura odwoławcza obejmuje następujące etapy:

1. Wniosek o wydanie decyzji w sprawie
   pozwolenia na budowę Wnioskodawcy muszą formalnie zwrócić się na piśmie do lokalnego organu budowlanego o wydanie decyzji w ciągu 20 dni od upływu terminu ogłoszenia publicznego.
2. Złożenie odwołania od odmowy wydania
   pozwolenia na budowę W przypadku niezadowolenia z decyzji należy złożyć odwołanie do właściwego organu odwoławczego w ciągu 30 dni od otrzymania odmowy. Odwołanie musi być poparte argumentami prawnymi i dokumentami uzupełniającymi.
3. Koszty
   odwołania Odwołania podlegają opłatom administracyjnym, a strona przegrywająca zazwyczaj ponosi te koszty. Wnioskodawcy powinni rozważyć konsekwencje finansowe przed złożeniem odwołania.

Pomyślne uzyskanie pozwolenia na budowę w Zurychu wymaga skrupulatnego planowania, ścisłego przestrzegania przepisów miejskich i kantonalnych oraz współpracy z różnymi organami regulacyjnymi. Biorąc pod uwagę złożoność procesu i potencjalne spory, skorzystanie z profesjonalnej pomocy prawnej zapewnia sprawny przebieg postępowania i ogranicza ryzyko związane z nieprzestrzeganiem przepisów.

Jeśli potrzebujesz pomocy w zakresie wniosków o pozwolenie na budowę, zgodności z przepisami lub odwołań w Szwajcarii, nasz doświadczony zespół prawników jest gotowy zapewnić fachowe doradztwo na każdym etapie procesu.

​

Niezależnie od tego, czy chodzi o zakup, finansowanie czy budowę nieruchomości: każdy, kto ma do czynienia z rynkiem nieruchomości w Szwajcarii, nie może ominąć rejestru gruntów. Jest to centralny rejestr praw rzeczowych, stanowiący podstawę pewności prawnej i zaufania w transakcjach dotyczących nieruchomości. Jednak mimo że rejestr gruntów zapewnia wysoki stopień wiarygodności, nie gwarantuje on w każdym przypadku całkowitego bezpieczeństwa. W niniejszym artykule przedstawiamy zwięzły przegląd najważniejszych kwestii związanych z rejestrem gruntów – oraz wskazujemy, kiedy pomoc prawna jest niezbędna.

Co zawiera rejestr gruntów i jak jest zorganizowany?

Szwajcarski rejestr gruntów opiera się na tzw. systemie kartotekowym. Dla każdej nieruchomości prowadzona jest oddzielna karta rejestru gruntów, opatrzona unikalnym numerem. Zapewnia to przejrzystość i jednoznaczność prawną. W rejestrze gruntów zapisywane są wyłącznie prawa rzeczowe, takie jak prawo własności, służebności, obciążenia rzeczowe i hipoteki w formie umów hipotecznych, papierowych certyfikatów hipotecznych lub zarejestrowanych certyfikatów hipotecznych. System ten uzupełniają wpisy dotyczące pierwszeństwa (np. w odniesieniu do praw zakupu lub odkupu) oraz adnotacje, np. dotyczące zakazów zabudowy lub ograniczeń w zakresie zbycia.

Jednakże prawa czysto zobowiązaniowe, takie jak umowy najmu, oraz stosunki prawa rodzinnego nie pojawiają się w rejestrze gruntów, chyba że mają one znaczenie w świetle prawa rejestru gruntów. Wyjątkiem od tej zasady jest na przykład adnotacja dotycząca udziału w nabytej nieruchomości. Podstawę prawną treści i struktury rejestru gruntów można znaleźć w art. 946 i następnych szwajcarskiego kodeksu cywilnego („SCC”).

Jak przebiega rejestracja, wpis o pierwszeństwie i adnotacja w rejestrze gruntów oraz jaką rolę odgrywa notariusz?

Rejestracja prawa rzeczowego wymaga zazwyczaj publicznego, poświadczonego notarialnie oświadczenia woli, które zazwyczaj sporządza notariusz. Po złożeniu aktu w urzędzie katastralnym jest on sprawdzany pod kątem istotnych wad, a następnie wpisywany do rejestru gruntów. Decydująca jest tu zasada rejestracji bezwzględnej zgodnie z art. 971 ust. 1 SCC: prawa rzeczowe do nieruchomości powstają, ulegają zmianie lub wygasają dopiero z chwilą wpisu do rejestru gruntów.

Z kolei wpisy dotyczące pierwszeństwa dotyczą praw osobistych, na przykład uzgodnionego prawa pierwokupu, i mają szczególny skutek w stosunku do praw zarejestrowanych w późniejszym terminie, pod warunkiem spełnienia wymogów prawnych (zob. art. 959 i nast. SCC). Z kolei adnotacje nie tworzą samodzielnych praw, ale odnoszą się do okoliczności mających znaczenie prawne (zob. art. 962 SCC). Ich funkcją jest dostarczanie informacji i ujawnianie danych, na przykład w przypadku zakazów zabudowy wynikających z prawa publicznego lub ograniczeń w zakresie rozporządzania wynikających z prawa prywatnego.

Czas trwania rejestracji zależy od kantonu i złożoności procesu. Może on wynosić od kilku dni do kilku tygodni. Wczesne przygotowanie notarialne jest zatem nie tylko zalecane, ale w wielu przypadkach ma kluczowe znaczenie.

Dlaczego rejestr gruntów jest tak ważny i co oznacza moc prawna?

Rejestr gruntów stanowi podstawę pewności prawnej w transakcjach dotyczących nieruchomości. Zapewnia on przejrzystość dla nabywców, inwestorów i banków – w szczególności poprzez tzw. pozytywną i negatywną moc prawną. Pozytywna moc prawna oznacza, że osoba, która w dobrej wierze polega na wpisie w rejestrze gruntów, jest chroniona przez ten wpis (zob. art. 973 ust. 1 SCC). Na przykład każdy, kto nabywa nieruchomość i opiera się na aktualnym wpisie, staje się właścicielem, nawet jeśli później okaże się, że wpis był istotnie nieprawidłowy.

Z kolei negatywna moc prawna pozwala osobom trzecim ufać, że księga wieczysta jest kompletna (zob. art. 971 ust. 1 SCC). Jeśli brakuje wpisu, można ogólnie założyć, że odpowiednie prawo nie istnieje. Należy jednak zachować ostrożność: oba mechanizmy ochronne mają zastosowanie tylko pod pewnymi warunkami. Każdy, kto zna prawdziwy stan rzeczy lub mógłby go rozpoznać przy zachowaniu należytej staranności, nie korzysta z tej ochrony zaufania. Rejestr gruntów jest zatem potężnym, ale nie nieomylnym instrumentem.

Kto może uzyskać informacje lub wgląd do rejestru gruntów i jaka jest różnica?

Szwajcarski kodeks cywilny wyraźnie rozróżnia informacje od wglądu. Każdy może uzyskać proste informacje o danych wpisanych do rejestru głównego, takich jak stosunki własnościowe lub służebności, bez konieczności wykazywania szczególnego uzasadnionego interesu (art. 970 ust. 2 SCC). Jednak w przypadku kompleksowego wglądu, który obejmuje również pokwitowania, plany, dziennik i inne dokumenty uzupełniające oraz rozporządzenia wykonawcze, wymagany jest uzasadniony interes (zob. art. 970 ust. 1 SCC).

Taki interes może mieć charakter ekonomiczny, naukowy, osobisty lub rodzinny – na przykład w kontekście zamiaru zakupu, egzekucji wierzytelności lub w ramach doradztwa prawnego. W wielu kantonach prawnicy mogą również uzyskać dostęp elektroniczny, pod warunkiem uzyskania zgody. Zawsze kluczowe znaczenie ma to, aby dostęp do wrażliwych informacji był proporcjonalny i obiektywnie uzasadniony.

Kiedy rejestr gruntów może wprowadzać w błąd i kiedy nie ma ochrony uzasadnionych oczekiwań?

Pomimo swojego systematycznego charakteru rejestr gruntów nie zawsze jest prawdziwym odzwierciedleniem rzeczywistości prawnej. Na przykład zdarzają się przypadki, w których zarejestrowana kwota hipoteki jest wyższa niż rzeczywiste zadłużenie hipoteczne, co może prowadzić do błędnych założeń dotyczących obciążenia nieruchomości. Ponadto prawo zezwala na zmianę wierzyciela w przypadku hipoteki w formie papierowej i umów hipotecznych nawet bez wpisu do rejestru gruntów, co opiera się na tzw. zasadzie rejestracji względnej.

Zupełnie inaczej wygląda sytuacja w przypadku zarejestrowanego tytułu hipotecznego: tutaj obowiązuje zasada rejestracji bezwzględnej, a zmiana wierzyciela jest ważna tylko po dokonaniu wpisu. Należy również zachować ostrożność w przypadku regulaminów wspólnot mieszkaniowych: dokumenty te mogą być nieaktualne lub nie odpowiadać już rzeczywistym okolicznościom, ale pozostają prawnie wiążące, dopóki nie zostaną zmienione. We wszystkich tych przypadkach ochrona uzasadnionych oczekiwań nie ma zastosowania, jeśli nabywca był świadomy rzeczywistej sytuacji prawnej lub powinien był być jej świadomy. Warto zatem przyjrzeć się sprawie dokładnie i zasięgnąć profesjonalnej porady.

Wniosek: Sprawdź księgę wieczystą, nie ograniczaj się tylko do jej przeczytania

Rejestr gruntów jest podstawowym elementem szwajcarskiego prawa nieruchomości, ale nie zastępuje on dokładnej analizy prawnej. Wpisy należy nie tylko przeczytać, ale także zrozumieć i ocenić w kontekście. Wiedza prawna jest niezbędna, zwłaszcza podczas sprawdzania wyciągów z rejestru gruntów, transakcji dotyczących nieruchomości lub kwestii finansowych. W końcu to, co na pierwszy rzut oka wydaje się jasne, może mieć zupełnie inne znaczenie w kontekście prawnym.

Kancelaria LINDEMANNLAW oferuje rzetelne doradztwo w całym zakresie prawa katastralnego i nieruchomościowego – od starannej analizy istniejących wpisów po sporządzanie umów zgodnych z prawem oraz reprezentowanie Państwa interesów wobec organów, urzędów katastralnych lub osób trzecich. Łączymy profesjonalną precyzję z myśleniem strategicznym – i konsekwentnie egzekwujemy Państwa prawa.

Skontaktuj się z nami, aby uzyskać jasność prawną w transakcjach dotyczących nieruchomości.

Zastrzeżenie: Niniejsza publikacja ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W celu uzyskania porady prawnej dotyczącej konkretnej sytuacji prosimy o bezpośredni kontakt z nami.